Dette er ei novelle. Alle personar og hendingar er oppdikta. Sjå òg «Den fantastiske augneblinken til BT nummer 342», publisert 24.april 2025.

Eks-mannen til Merete ligg og søv med ein gapande kjeft som ser liten ut i det store ballongtrynet. Dei sokalla «perleøyredobbane» som overvakar puls, blodtrykk og andre vitale teikn lyser på kvar side av bollekjakane. Den store elefantkroppen er framleis temmeleg oppblåsen, men no er han atter ein gong gjenstand for tyngdekrafta slik som det store fleirtalet av lekamar i universet. Ei kvit, jomfrueleg dyne dekkjer alt nedanfor dei store, struttande mannepuppane. Senga er omringa av eit stativ med gardiner i ein ubestemmeleg, grågrønblå farge, som er identisk med den til kjellaren fleire etasjar under.

Brått blir gardinene opna. Der står ei pleiejente med munnbind og ein søt pleieuniform med ei lyseblå skjorte og kvite bukser. Det blonde håret er knytt i ein hestehale. Rundt halsen glitrar eit vakkert gullsmykke som perfekt følgjer kvar ein kontur av den. Auga er store, isblå og skinande. Namneskiltet hennar har kyrilliske bokstavar. Ho tek på seg ein gjennomsiktig stellefrakk og eit par blå eingongshanskar. So går ho bort og prikkar han varsamt på den nakne skuldra. Eit par særs søvndrukne auge opnar seg, og går straks i kryss. Eit svakt stønn kjem frå den dorske, dovne, fullstendig kraftlause elefantkroppen.

«God morgon,» seier ho på norsk med kraftig russisk aksent. «No er det morgonstell.»

Eit svakt, lyst stønn kjem frå den feite mannen i det blondina varsamt trekkjer av han dyna. Han ligg der naken og skrevar mot ho – og heile resten av avdelinga har òg direkte innsyn til senga hans. Fleire andre senger med nakne, feite mannekroppar ligg der, og vakre, unge pleiejenter driv og vaskar dei pirrande varsamt.

Han ser at den korte, feite kuken hans er dekt av noko som ser ut som eit kondom med slange på. Ballane hans er digre og sprengjeferdige. Han veks seg sakte stor og sterk inni den rare kondomgreia. Blæra er ikkje lenger so full, men det er derimot pungen. Han verkjer og lengtar etter å bli tømt – helst i denne augneblinken, om ikkje tidlegare (!).

Den søte blondina byrjar å vaske ansiktet hans med ein varm, fuktig klut. I forhold til den uuthaldeleg pirrande dusjslangen som dei reinsa han med då han var vektlaus, er dette nesten som sandpapir i forhold. Han nesten kvir seg til ho skal vaske kuken hans med denne grove, grove kluten. Han prøver å vri på seg, men kroppen er altfor kraftlaus. Sjølv fingrane han han ikkje so mykje som lee på. Og blikket? Håplaust umogleg å feste.

Den grove, brutale sandpapirkluten jobbar seg nedover brystkassa og under armane. So tek ho føre seg kvar arm. Dei mjuke, varme jentehendene kitlar og kjærteiknar han frå skulder til finger. Mannepuppane blir skånsamt vaska – det kjennest ut som brystvortene skal eksplodere.

Endeleg kjem ho til underlivet. Det maskerte ansiktet kastar eit blikk på punktet den gjennomsiktige gummileidningen fører til.

«Tre og ein halv liter,» seier ho med den søte aksenten. «Godt jobba.»

So viklar ho sakte av den rare kondomgreia, og kuken står der blåleg og struttar. Ho ser ikkje ut til å late seg affektere av dette – ho har truleg sett slike manifestasjonar av mannleg ekstase før. Ho byrjar varsamt å vaske det forhudslause penishovudet med ein litt finare klut (heldigvis!). Auga hans lukkar seg og eit lyst, dirrande stønn kjem frå han. Han ligg der og dirrar på randa av eksplosjon, men rørslene hennar er so varsame at han til sin store frustrasjon ikkje kjem i mål.

Akkurat i det han ligg der i sitt desperate fengsel av tømmelengsel, dukkar ei raudhåra dame i kvit legefrakk opp. I likskap med pleiejenta har ho òg på seg munnbind. Ho og blondina snakkar saman på eit austeuropeisk språk, kanskje russisk. Deretter vaskar jenta han raskt i rumpa, før ho viklar på ein ny «kondom» på kuken hans. Ho forsvinn, og legen blir igjen.

«God morgon, 342,» seier ho på norsk med kraftig aksent. «Dette er din fyrste dag etter at du har blitt ‘avballongifisert’. Overvakingsapparata i øyreflippane dine viser at du har sove godt heile natta. Mykje draumelaus søvn, nesten ingen REM-søvn. Det er ein biverknad av dei kraftige medisinane du har blitt dopa ned på. Du vil nok drøyme meir og meir i tida som kjem.» Ho vender sitt maskerte ansikt mot hans struttande kuk. «Du lurer sikkert på kva du har på penis. Det blir kalla eit uridom. Det er eit alternativ til kateter, sidan du er ein ung og fungerande mann. Etter eit år i vektløyse er du diverre 100% inkontinent for både urin og avføring. Senga du ligg i har eit hol der eit bekken ligg under. Du har null kontroll over kroppen din, men dette vil kome seg – håper vi. Du har minst seks månader med omfattande terapi framfor deg. Du må rett og slett lære alt på nytt. Men det går nok bra – trur vi.»

Ho vender sine vakre, nøttebrune auge mot eit apparat som står bak han, håplaust utanfor hans synsvidd. Ho snur seg deretter og roper noko russisk. Blondina sitt maskerte ansikt og vakre, livlege auge dukkar opp. Legen peiker på apparatet, og blondina får eit uttrykk av redsel i auga. Ho snur på hælen og styrtar av garde. Like etter dukkar ho opp med ein svær tiliterspose med ei gjennomsiktig væske.

«Ho hadde gløymt å kople på ein ny pose med intravenøs næring og væske,» seier legen. «Fullstendig tilgjeveleg, naturlegvis. Vi jobbar jo i team, og om éin gløymer noko, hugsar ein annan det.»

Snart føler han noko strøyme inn venstrearmen hans. Blæra kjennest fullare og fullare ut. Kuken struttar meir enn nokosinne. Han føler for å eksplodere, men han kan ikkje. Legen ser på han og smiler under munnbindet.

«Om du føler for å tisse, ver so god,» seier ho. «Det er det uridomet er der for. Sameleis om du føler for å tømme tarmen. Bekkenet ligg der.» Ho ser på eit punkt bak han. «Fysioterapeuten kjem til deg klokka 11. Slapp av i mellomtida.»

Gardinene blir trekte føre. Den ubestemmelege grågrønblå fargen omringar han atter ein gong. Auga går i kryss og eit lyst stønn slepper ut av han.

Ein tanke slår han. Kva vil skje med han når han har gjenvunne førlegheita? Kva slags liv ventar han på utsida? Visse ubehagelege minne byrjar å dukke opp eitt etter eitt. Snart blir dette paradiset meir og meir eit helvete av skam, anger, skuld og frykt.

Og demonane er der og lurer i skuggane.